Nieuws:
Bestuursdelegatie bezoekt het Seniorhome in de eerste week van maart 2012.
In de eerste week van maart jl. bezocht een gezelschap van 9 personen, waaronder de bestuursleden Jo Knubben, Jo Wouters en Frank Geerings het Seniorhome in Baddegama.
Het was voor mij als voorzitter de eerste fysieke kennismaking met het Seniorhome, nadat ik in het verleden betrokken was bij de initiatieffase ( vanaf 2005 ) en de ondertekening van de bouwopdracht en de eerste steenlegging ( 2008 ).
Uiteraard ben ik goed op de hoogte van het reilen en zeilen van het huis, maar er zelf rond lopen, het zelf kunnen aanschouwen van het geheel en het opnemen van geluiden en geuren,het ontmoeten van de mensen, dit alles laat een diepere indruk achter dan welke foto's en verhalen ook.
Traditiegetrouw, zou ik willen zeggen, werden we op 5 maart bijzonder gastvrij en hartelijk verwelkomt.
Zoals de laatste jaren gebruikelijk werden we als gasten verrast door de ontvangst die de monnik Gunarathana en de manager Shante hadden voorbereid.Wie zegt dat op tijd komen geen rol speelt in Sri Lanka , komt bedrogen uit. Het ontvangstcomité bestond uit de bewoners, het personeel en de kinderen van de school van onze collega-stichting Van der Looy en enkele lokale politiefunctionarissen. Ook ontmoeten wij weer een bekende, Stan Claessens, leerkracht van het Porta Mosana College. Heel veel mensen die ons geduldig in het restaurant van het Seniorhome opwachtten. Wat een ontvangst en wat een hartelijkheid.
Na een uitgebreid woord van welkom door Gunarathana en enkele korte woordjes door leerlingen ( in het Engels ) werd ik in de gelegenheid gesteld mijn eerste indruk weer te geven en waardering uit te spreken over wat ik daar aantrof.
Wij als bestuursleden werden in de gelegenheid gesteld om de aanwezige bewoners een presentje te geven. Dat dit in bijzonder goede aarde viel, was aan de stralende gezichten af te lezen. Dank aan Gunarathana voor dit initiatief. Ook daaraan had hij gedacht !
Aansluitend volgden verschillende openingsceremonies. Geheel onvoorbereid op wat komen ging, werden we over het terrein meegenomen waar we achtereenvolgens het nieuwe computerlokaal, de nieuwe sanitaire voorzieningen en de nieuwe ontspanningstuin voor de bewoners mochten openen. Het laatste onder begeleiding van de volksliederen van Sri Lanka ( luid meegezongen door de monnik en de aanwezige kinderen) en het Wilhelmus ( schoorvoetend ondersteund door de aanwezige Nederlanders ).
Omdat het Seniorhome over een storingsvrij elektriciteitsnetwerk beschikt is door de monnik besloten om het computerlokaal van de school van de Van der Looy Foundation ( even verderop in het dorp gehuisvest ) te verplaatsen. De ruimte is nu ingericht met 15 nieuwe up-to-date computers die door de van der Looy Foundation uit Mechelen zijn geschonken.
De nieuwe sanitaire voorzieningen zijn recentelijk gerealiseerd en voorzien in betere mogelijkheden om mensen die bij elkaar gehuisvest zijn in de "ziekenboeg "te verzorgen. Het ziet er geweldig uit en levert een bijdrage aan vergroting van de hygiëne en comfort.
Tenslotte de ontspanningstuin. Een initiatief van Gunarathana zelf en ook helemaal door hemzelf in de vroege ochtenduren ( bij opkomende zon ) vervaardigt. Veel zitgelegenheid in de schaduw en omgeven door zelfgemaakte beelden. Als zoon van een timmerman is hij tot meer in staat dan het brengen van spiritualiteit, ook zijn managerskwaliteiten en zijn handvaardigheden moeten vermeld worden.
Ons bezoek werd deze dag besloten met een uitgebreide lunch, waarbij zoals altijd de gasten verwend werden en de gastheren en gastvrouwen niet mee aan tafel zaten maar zich de benen onder hun ......... uitliepen om het de gasten naar hun zin te maken. Wel even wennen om naast de lokale politie aan tafel te zitten en te merken dat zij bijzonder communicatief ingesteld zijn, maar zich bedienen van een Engels dat de nodige concentratie van ons vergt om ze te kunnen volgen. Ook hier is de politie klaarblijkelijk je beste vriend.
De volgende ochtend bezochten we de school van de Van der Looy Foundation. Ook hier werden we door de monnik Gunarathana en enkele leerkrachten allerhartelijkst ontvangen. Na een rondgang door de klaslokalen, waarbij we door de jonge kinderen werden toegezongen kregen we ook een rondleiding over het complex.
We konden met eigen ogen aanschouwen wat de leerlingen van het Porta Mosana College in december jl. tot stand hadden gebracht. Het realiseren van een keermuur voor het nieuw in te richten speelterrein.
Veel handwerk geleverd door de leerlingen en dat bij een temperatuur van dik 30 graden. Petje af........
Het bezoek werd afgerond met een theetafel met allerlei gebak en fruit. De uit Nederland meegebrachte schoolspullen ( potloden, vouwblaadjes et cetera..) werden overhandigd en dankbaar in ontvangst genomen. Daarbij bleek andermaal dat spullen die voor ons heel gewoon zijn, daar op grote dankbaarheid kunnen rekenen.
Mooi om te zien dat ondanks de beperkte middelen alle kinderen er goed verzorgd uitzien. Door de schooluniformpjes ontbreekt het aan rang en standsverschillen tussen de kinderen. Iets wat nadrukkelijk toch een rol speelt in Sri Lanka anno 2012, zoals we verder tijdens onze reis bemerkten.
Uiteraard hebben we het bezoek ook gebruikt om ons op de hoogte te stellen van de gang van zaken in het Seniorhome. Wij als bestuur zien het als onze taak om nauwgezet de ontwikkelingen te volgen en onze indrukken te delen met de gulle gevers in Nederland die de exploitatie van dit centrum mogelijk maken.
Op dit moment wonen er 35 bewoners in het Seniorhome. Ondanks de wachtlijst van 58 mensen, geeft het management er de voorkeur aan om de instroom geleidelijk aan te laten plaatsvinden.
De ontwikkeling van het personeel ( zowel kwantitatief als kwalitatief ) moet gelijke tred houden met de zorgvraag. Dit betekent de nodige ervaring opdoen en geleidelijk aan uitbreiden van de activiteiten. Senehasa werkt nauw samen met andere zorgaanbieders in de regio Galle ( die over opleidingscapaciteit beschikken ) en met de Social Welfare. Van hen wordt deskundig personeel aangetrokken, wordt scholing afgenomen en met hen zijn ook afspraken gemaakt over de functie die het Senehasa Seniorhome kan vervullen. Op dit moment is gekozen voor opvang van mensen met een somatische zorgvraag. Als mensen dementeren èn te storend gedrag vertonen, worden ze overgeplaatst naar een andere zorginstelling in de regio. Nu dient hierbij direct aangetekend te worden dat het gedrag van dementerende mensen daar minder snel als storend ervaren wordt. De maatschappij is daar nog zoals het vroeger ook bij ons was. Iedereen kent elkaar en alles leeft door elkaar heen.
Dat brengt mij op het thema vrijwilligerswerk. Inzet van vrijwilligers kennen ze daar niet of het moeten al buitenlanders zijn. De lokale bevolking is de hele dag bezig om een schamel inkomen te verwerven om in het dagelijks onderhoud te kunnen voorzien. Het ontbreekt hen aan tijd om zich structureel belangeloos in te kunnen zetten voor derden. Ik concludeer dan ook dat vrijwilligerswerk een onderwerp is voor rijke landen. Het geeft te denken dat in rijke landen als Nederland de gezondheidszorg niet kan draaien zonder inzet van vrijwilligers. Geen vrijwilligerswerk dus.
Dat neemt niet weg dat de mensen zich niet betrokken voelen bij de oudere mensen die in centra als het Senehasa Seniorhome wonen. Een typische vorm van ondersteuning vindt plaats in de vorm van "dana ". Ben je betrokken bij de gemeenschap en heb je er iets voor over, dan doe je dana.
Tijdens onze aanwezigheid waren wij getuige van een bijeenkomst van mensen uit Baddegama die geïnteresseerd waren in het wel en wee van het Seniorhome. Aan ons als bestuur uit een ver land om hen te overtuigen van de noodzaak om ons te helpen bij de exploitatie van het Seniorhome. Dat kan door in te schrijven om ter gelegenheid van een persoonlijke gebeurtenis en viering daarvan ( huwelijk, geboorte, overlijden of herdenking daarvan ) 50 maaltijden bij het Seniorhome af te geven als vorm van dana. Van deze mogelijkheid werd massaal gebruik gemaakt door de aanwezigen. Vele formulieren werden ingevuld en mensen bleken zelfs bereid om alle maaltijden van een dag voor hun rekening te nemen. Dan blijkt het enthousiasme dat de monnik Gunarathana bij de lokale bevolking kan opwekken ! Of dat zijn charisma is of zijn positie als geestelijke, laat ik in het midden. Het feit is er. Door dergelijke activiteiten wordt de band tussen het Seniorhome en de lokale bevolking steviger en steviger. Wat te denken van een gratis dienstverlening door enkele plaatselijke huisartsen en de betrokkenheid van de lokale politie bij het huis.
Geluiden voor ons uit lang vervlogen tijden. Soms betrapte ik mezelf op een zekere nostalgie bij het waarnemen van dit alles.
Natuurlijk, de levensstandaard in euro's uitgedrukt, is stukken lager dan bij ons. Maar ik kan toch ook niet zeggen, dat met de toename van het gemiddelde inkomen per hoofd van de bevolking, ons geluk, ons welzijn in Nederland evenredig is toegenomen. De rust die de mensen daar veelal kenmerkt, het nijverig bezig zijn ook met eenvoudige zaken, de glimlach op de gezichten, het zijn slechts enkele dingen die ik nu noem, maar het voedt bij mij de gedachten dat wij in de westerse wereld op een aantal zaken zijn doorgeschoten.
In die zin brengt een "werkbezoek "aan ons Seniorhome mij ook het nodige op. Het laat me toch weer met een andere blik naar onze wereld in Nederland kijken en het relativeert de koude drukte waarmee wij ons omringen.
Op dit moment heeft het management behoefte aan goede ( transport)rolstoelen, aan goed keukenmateriaal en aan verbetering van de entree. Met een beperkte aanpassing van het laatste wordt de functionaliteit sterk vergroot (=verhuurbaarheid voor dorpsactiviteiten ).
De indruk die wij als bestuur van ons bezoek hebben overgehouden is dat het management de zaken goed onder controle heeft en nadrukkelijk met de toekomst bezig is. Het zelf organiseren van activiteiten om inkomsten te genereren en daardoor minder financieel afhankelijk te worden en toegroeien naar een volwaardige rol in de lokale gemeenschap.
In die zin durven we de stelling te huldigen dat iedere euro vanuit Nederland goed wordt besteed.
Nadat we als gezelschap afscheid hadden genomen van ons Seniorhome zijn we Sri Lanka verder ingetrokken en hebben we genoten van wat het land verder te bieden heeft.
Frank Geerings
Voorzitter stichting Senehasa
Sri Lanka Startpagina:
De website : www.Srilanka.Startpagina.nl geeft veel informatie over allerlei onderwerpen betreffende Sri Lanka
Laatst aangepast (donderdag, 22 maart 2012 13:38)